Zelf de kamer opruimen valt niet mee als je acht jaar oud bent…
Oké, ik heb zelf ingestemd met de vraag of dochterlief en een vriendinnetje een pop mochten schminken.
‘Één pop,’ had ik gezegd. ‘En jullie maken de pop meteen weer schoon.’ Knikkend en breed glimlachend waren de dames naar boven gegaan.
Het was vrijdagavond en omdat ik, onder het genot van een wijntje, druk in gesprek was met een vriendin kwam ik pas later op dochterliefs kamer. Tot mijn verbazing was haar kamer keurig opgeruimd. Geen schmink, geen kwastjes en geen bekertjes gekleurd water. Op haar kaptafeltje lag een schone pop.
E-I-N-D-E-L-I-J-K.
Ik glom van trots.
Sinds de kleutertijd is opruimen namelijk niet één van mijn dochters favoriete bezigheden. Zoveel mogelijk rommel maken tijdens het spelen daarentegen wel. En helaas heeft ze na haar creatieve uitspattingen nogal wat aansporing nodig om het weer op te ruimen.
Maar goed, klaarblijkelijk toonde ze nu ze bijna acht jaar is, zelf opruiminitiatief. Wellicht had ze iets opgestoken van mijn nesteldrang tijdens de zwangerschap.
Toen ze die avond in haar bed lag bedankte ik haar dat ze zo lief en goed had opgeruimd. Ze glimlachte en keek me met een ietwat vreemde blik in haar ogen aan.
Een blik die ik een paar dagen later pas kon verklaren. Tijdens het stofzuigen trof ik in een hoek onder haar bed namelijk de kwastjes en potjes schmink aan. Samen met vijf geschminkte poppen…
Blijkbaar is de opruimkunde dus nog in ontwikkeling ☺️
Fijn weekend! 💋
Fiere Mama 
Plaats een reactie