Fiere Mama

Ruim negen maanden, weet ik uit ervaring.

‘Ik dacht al, wie zet hier nou haar schoen?’ Zegt een man in het voorbijgaan. Ik pak de zwemschoen van het trottoir en haast me terug naar het zwembad. In de overvolle kleedkamer staat mijn zesjarige met slechts één zwemschoen aan te wachten.

Haar gezicht klaart op.  ‘Je hebt ‘m gevonden, mama!’ Een smile van oor tot oor. Ze lijkt zelfs even de spanning voor de zwemles vergeten. 

Drie kwartier later is de zwemles voorbij. ‘Het was niet eng, mama. Ik zonk helemaal niet naar de bodem,’ zegt dochterlief trots terwijl ze haar zwempak uittrekt. ‘Knap hoor,’ zeg ik en geef haar een kus.

‘Dat is altijd spannend hè de eerste keer een nieuw badje,’ zegt een moeder naast ons tegen mijn middelste. 

En vervolgens tegen mij; ‘Hopelijk is het geen dure shawl?’

Ik glimlach. ‘Nee, gelukkig niet.’ En ik ga verder met het afdrogen van de haren van mijn dochter.

Met mijn shawl. 

Wegens gebrek aan een handdoek.

Ontzwangeren. Als je de illusie hebt dat na je bevalling alle zwangerschapsklachten als sneeuw voor de zon verdwijnen dan kom je bedrogen uit.

Ik heb vier maanden na mijn bevalling nog steeds last van vermoeidheid, opvliegers en vergeetachtigheid.

Met name de vergeetachtigheid komt me momenteel de neus uit. Ben ik mijn sleutels niet kwijt dan mis ik mijn telefoon. Minimaal vijf keer per dag moet ik terug naar de plek waar ik vandaan kom omdat ik me niet meer herinner wat ik ging doen.

Ik resign Wordfeud spelletjes, zelfs als ik aan de winnende hand ben, vergeet Whatsappjes te beantwoorden, verlaat het huis met de melkvlekken nog op mijn kleding en af en toe dommel ik overdag zelfs bijna in slaap.  

Gisterenmiddag stond ik met de drie dametjes op het gemeentehuis en vroeg ik notabene een nieuw rijbewijs aan in plaats van een paspoort….

En dan mijn haaruitval. Ik vrees dat ik binnenkort aan een buzzcut kapsel moet geloven, aan werkelijk alles en iedereen hier in huis kleven mijn haren. Vorige week haalde de fiere papa zelfs een complete pruik uit ons doucheputje…

Van de positieve kant bekeken; ik weet uit ervaring dat het van voorbijgaande aard is. En ik ben al bijna op de helft van het ontzwangeren. Nog maar vijf maanden te gaan! Dan ben ik hopelijk weer mijn oude ik. En natuurlijk heb ik het er graag voor over. 

Want ondanks het ontzwangeren is het echt genieten met zo’n klein hummeltje in huis. 😍