‘Mama, mag ik een eigen YouTube kanaal?’
Slik.
Acht jaar en een eigen YouTube kanaal.
Met haar hoofdje scheef kijkt ze me smekend aan. ‘Please?!
Tegenwoordig waak ik ervoor om te snel ‘ja’ te verkopen. Mijn bloedjes hebben een zesde zintuig voor momenten dat ik maar half luister en met iets instem waar ik later spijt van heb. Hetzelfde geldt trouwens ook voor ‘nee’. Later op je antwoord terug moeten komen is echt een no-go.
‘Mama denkt er even over na,’ zeg ik wijselijk.
Internet, ik blog er vaker over. Deze onuitputtelijke bron van informatie is soms een doorn in mijn oog. Ik hoorde laatst een verhaal van een moeder die haar zoon ter voorbereiding op zijn kattenspreekbeurt vertelde dat er ook haarloze katten zijn. Waarop zoonlief later op de schoolcomputer geheel onschuldig de zoekterm ‘kale poesjes’ intypte….
Enfin, terug naar mijn achtjarige en haar eigen YouTube kanaal. Later op de dag besloot ze te demonstreren hoe ze een video wilde maken. Vervolgens verzamelde ze kralen, dennennaalden, parfum en glitters. De camera werd op tafel tegen de bloempot aangezet. Ze fatsoeneerde haar haren en drukte op record.
Vol overgave heette ze haar publiek welkom. Daarna knipte ze een tak uit onze dennenboom en maakte voor het oog van de camera een ontzettend schattig filmpje over een waterloos aquarium.
Ik smolt….en ging overstag.
Nu vertelt mijn dochter aan iedereen die het horen wil dat ze een eigen ‘Youtube kanaal’ met wel twintig volgers heeft! 😂
Ze heeft overigens wel mijn goedkeuring nodig voor de filmpjes, zie YouTube Tips!

Plaats een reactie