Inmiddels is babylief bijna 8 maanden en komt het einde van mijn ‘ontzwangerperiode’ in zicht.
_____________________________
Tijd voor een ontzwangerchecklist:
1. Haaruitval verdwenen? ✔️
Ik was de stress over mijn extreme haaruitval bijna vergeten. ‘Gelukkig’ heb ik een heel schattig, nauwelijks te verbloemen pony’tje gekregen om me voorlopig nog aan deze periode te herinneren.
2. Hoofdpijnloos? ✔️
Een incidentele kater buiten beschouwing latend. 😱
3. Energiek?
Er valt nog winst te behalen. Ik hijg in ieder geval niet meer wanneer ik de trap op ren.
4. Emotioneel stabiel? ✔️
Ik heb geen zakdoeken meer nodig bij reclames over bijvoorbeeld dierenleed. En thank god kan ik mijn kalmte ten aanzien van luizen ook weer bewaren…
5. Vergeetachtigheid verdwenen?
Slechts nog last van concentratiestoornissen…..
6. Zwangerschapskilo’s kwijt? 🤔
Tja. Gebrek aan een weegschaal hier in huis heeft zo zijn voordelen maar zorgde vorige week ook voor een zeer confronterend weegmomentje bij de huisarts.
________________________________
‘Maar dat had je zelf toch ook wel gezien?’ zei een collega bij wie ik mijn hart luchtte. ‘Je bent altijd zo slank geweest en nu heb je echt een dikke kont.’
Slik. Gigantische billen zei mijn middelste vorig jaar al eens; maar toen was ik zwanger.
Natuurlijk had ik het gezien. Maar uit ervaring wist ik dat het wel een jaar kon duren voordat al mijn overtollige ‘babyvetjes’, zonder enige moeite, als sneeuw voor de zon verdwenen waren.
Ik had echter niet verwacht dat ik in acht maanden tijd zo schrikbarend weinig afgevallen was. En in alle eerlijkheid ben ik, mijn zwangerschappen uitgezonderd, nog nooit zó zwaar geweest.
Misschien heb ik het te danken aan mijn leeftijd.
Of aan het lagere stress level.
Of aan de gezellige borrelavondjes.
Of wellicht aan de Michelinster waardige kookkunst van de Fiere Papa.
(Waarvoor dank schat; ik heb nog nooit zó heerlijk gegeten. Sorry mam; jij staat op de tweede plek..)
Enfin; tijd voor actie. Sinds vorige week ontbijt en lunch ik dus met veel groenten en weinig koolhydraten. Vermoedelijk is 8 sneeën brood voor een niet zwangere, met borstvoeding gestopte vrouw ook een tikkeltje overdreven…
Verder heb ik me voorgenomen dagelijks meer water te drinken en indien ik een alcoholische versnapering nuttig voorlopig rode wijn te verkiezen boven mijn favoriete La Trappe biertje. 😔
En ik heb me met enige moeite weer in mijn hardloopoutfit weten te wurmen.
Bovenstaand betekent dat ik as we speak met helse spierpijnen op de bank zit. Met in plaats van een portje en stokbrood met Franse kaas; een glas water en een zak wortelen. En heel veel goede moed.
Ik wil namelijk mijn streefgewicht hebben bereikt als babylief verjaart. Nog vier maanden te gaan dus.
Ik hou jullie op de hoogte.
💋
Ps. Op de foto geeft babylief me voor de eerste keer een kus. Smelt 😍
Fiere Mama 
Plaats een reactie