Het voelt toch een beetje raar die laatste zwemles…
Eindelijk is het dan zover; mijn middelste dochter heeft haar B-diploma behaald!
En dat betekent het einde van de zwemlessen. Onverwachts gaf het me een dubbel gevoel. Enerzijds was er zoals verwacht opluchting; eindelijk weer vrijheid op de woensdagmiddag, maar van de andere kant is het ook de afsluiting van een leerzame en toch wel leuke periode.
De afgelopen jaren hebben we heel wat uren in het zwembad doorgebracht. We hebben veel mensen leren kennen. Ik heb er menig cappuccino en tijdens mijn zwangerschap zelfs liters bitter lemon gedronken.
En wat heb ik veel smoesjes gehoord. Met name mijn oudste dochter had wekelijks last van plotseling optredende kwaaltjes waarmee niet alleen ik, maar ook de schooljuffrouw en zwemleraar werden geconfronteerd.
En wat hebben we gehaast! Die keren dat de dames meteen na school moesten zwemmen en in de auto moesten lunchen. Of toen dochterslief de bikini’s verstopte. Ik heb ze zelfs een keer van straat geplukt en met skeelers en al op de achterbank gezet.
En dan die keren dat ik van alles vergat. Met name tijdens mijn zwangerschap werd de middelste daar de dupe van. Die droogde zich af met een shawl of een t-shirt en moest zelfs ooit zonder onderbroek mee naar huis.
Enfin, de dametjes en ik hebben op de woensdagmiddag heel wat avonturen beleefd.
Maar voornamelijk hebben de meiden leren zwemmen. Van kundige zwemleraren en -leraressen. Met een engelengeduld.
En ik heb ze daar zien groeien. Letterlijk en figuurlijk.
En nu zwemmen ze sneller dan ik. Durven van hogere glijbanen. En voelen zich als een vis in het water.
Ik ben een trotse mama. Met eindelijk weer vrije woensdagmiddagen. Die stiekem de zwemlessen toch wel een beetje gaat missen….
Ach ja, over vier jaar mag ik weer….wellicht moet ik dan deze ode aan de zwemles nog eens lezen 😊
Fiere Mama 
Plaats een reactie