Eten met kinderen is niet altijd een pretje.
Zo belandt het eten van de jongste vaak voor een groot deel op de keukenvloer. Of op haar jurk, of de mijne. 😫
Het bevindt zich ook regelmatig in haar gouden haren. Of op haar gezicht.
En tegen de muur…
Maar momenteel smeert ze, als ze het echt vies vindt, er bij voorkeur haar armen mee in. Alsof het een soort zonnebrandcrème is.
Vandaar dat ze soms een aangepaste maaltijd krijgt.
Op een onbewaakt moment probeert ze dan weleens wat van mijn bord te ‘stelen’, zoals op bovenstaande foto.
De betreffende olijf belandde overigens binnen een minuut weer terug op mijn bord.
Voorgekauwd.
Haar gezichtsuitdrukking was onbetaalbaar, ik geloof niet dat ze ooit zo’n zoute druif gegeten heeft. 😂
Enfin, gezellig eten met (drie) kinderen is vaak een illusie. Tenminste, wanneer er niet iedere dag pannenkoeken op het menu staan.
Maar het geeft zoveel rust om me daar gewoon bij neer te leggen. En pitsen en ontdekken oogluikend toe te staan.
De ervaring leert trouwens dat het goed komt.
Althans, de oudste lust inmiddels bijna alles.. 😊
Fiere Mama 
Plaats een reactie