Fiere Mama

Gisterenavond zat ik ontspannen met mijn voetjes omhoog en genoot ik van de voetbehandeling van de pedicure. Mijn me-time momentje.

Tot mijn 2-jarige plotseling op de stoel naast me kroop en glunderend een bal slijm op tafel plakte.

Nou háát ik slijm. Al járen. En zeker als mijn peuter het te pakken heeft.

Dus wierp ik een blik op haar twee oudere zussen die in de woonkamer aan tafel zaten. Ze hadden de nieuwste slijmaanwinst voor zich op een placemat liggen en staken er giechelend grote satéprikkers in.

‘Dames, willen jullie alsjeblieft het slijm opruimen?’

Geen reactie.

‘Dames, ruimen jullie op? Het is bedtijd.’

Er klonk slechts meer gegiebel vanuit de woonkamer.

Inmiddels had de pedicure mijn voet nog steviger vastgepakt. Ik zuchtte waarop mijn jongste me een betekenisvolle blik toewierp en naar de woonkamer liep.

Met haar handjes demonstratief in haar zij ging ze voor haar zussen staan. ‘Kom meiden, opruimen! Jullie moeten nu echt naar bed!’ Hoorde ik haar boos zeggen.

Terwijl haar zussen gierden van het lachen kroop ze tevreden weer naast me op de stoel om met haar slijm te spelen.

‘Maar dat geldt ook voor jou,’ zei ik.

Verbaasd keek ze me aan en stak toen demonstratief haar tong naar me uit.

Pfffffffttttttttttt.

Het tuf spetterde op de tafel.

En toen vloog er plotseling een grote klodder slijm rakelings langs mijn hoofd. Het slijm bleef een paar seconden aan de muur plakken en viel toen -FLATS- op de vloer.

Verbouwereerd keek ik mijn peuterpuber aan. Boos keek ze terug.

Bij de pedicure sprongen de tranen in haar ogen en achter haar mondkapje proestte ze het uit van het lachen. Uit alle macht probeerde ik mijn gezicht in de plooi te houden.

Gelukkig kwam op dat moment de Fiere papa binnen om orde op zaken te stellen.

Dank je wel schat. ❤️ Dankzij jou heb ik toch nog even van de voetbehandeling kunnen genieten. Maar de volgende keer dat de pedicure komt zorg ik dat de kinderen in bed liggen.

En anders doe ik ook een mondkapje voor 😂.