Is jouw peuter ook zo bazig?
We zitten met z’n vijven rond de ontbijttafel.
Nou heeft mijn achtjarige al jaren een hekel aan kaas. Voornamelijk aan de geur. Niet als het op een pizza of tussen een tosti zit, maar alleen bij het ontbijt. Het kaasblok mag niet bij haar in de buurt staan en haar aanraken als je kaas hebt gegeten is uit den boze.
Enfin, we zitten dus aan tafel. Voor de verandering heerst er een serene stilte. Zelfs mijn oudste is rustig, vermoedelijk moet ze nog bijkomen van haar theatrale gedrag van de avond ervoor. Het was namelijk de jaarlijkse Kienavond bij het bedrijf waar vriendlief werkt en de meiden hadden een geweldige avond gehad. Het was echter wel laat geworden..
Het bleek slechts stilte voor de storm, want na het eten van een broodje met kaas kan de oudste het niet laten. Vliegensvlug raakt ze de arm van haar zusje aan. Vanwege de vermoeidheid barst die meteen in tranen uit. 😢
Het is onze tweejarige niet ontgaan.
‘Lynn!’ roept ze boos. ‘Als je dat nog één keer doet dan ga je meteen zònder eten naar je kamer toe. Ben ik duidelijk?’

Stomverbaasd staren we onze peuter aan.
Ze verheft nogmaals haar stem. ‘Ik zei; ben ik dui-de-lijk??’
We barsten alle vier in lachen uit. 🤣
‘Heerlijk hoeveel ze op haar vader lijkt,’ zegt vriendlief.
Heerlijk inderdaad.
Bij de kinderopvang vinden de leidsters het ook grappig en zelfs handig. Nog wel. Gelukkig duurt het nog even voor ze naar school gaat….

Plaats een reactie