Heeft jouw peuter op vakantie ook heimwee naar huis? Vermoedelijk is het van korte duur.
We hebben vandaag ruim negenhonderd kilometer gereden.
Om de reis toch enigszins relaxt te laten verlopen mocht onze tweejarige ongelimiteerd naar gedownloade filmpjes op de iPad kijken. Daarnaast kreeg ze teveel snoepjes en mocht ze zelfs om half elf ‘s ochtends al frietjes eten.
Toch riep ze meerdere keren vanaf de achterbank: ‘Papa en mama, ik ben er echt HELEMAAL klaar mee. Ik wil NU naar BUITEN!’
Begrijpelijk.
Ik wilde zelf ook het liefste uit de auto. Ik had namelijk last van mijn whiplash. Daarnaast maakte ik me in stilte druk over de Gotthardtunnel; ruim zestien kilometer door een berg rijden is niet één van mijn favoriete bezigheden.
Maar goed, we waren onderweg een aantal keer gestopt om de benen te strekken en daar had onze peuter van genoten. Dolblij speelde ze met de volautomatisch reinigende toiletbrillen van Sanifair en in Zwitserland had ze zelfs even kunnen schommelen.
Toen we eindelijk bij het appartementencomplex arriveerden sliep ze net. De receptie was reeds gesloten maar aan het hek hing een envelop met een routebeschrijving naar de sleutels en onze slaapplek.
Het appartement bleek een verademing. Ruim, schoon en twee balkons met een prachtig uitzicht.
Vriendlief had onze slaperige dochter op zijn arm. ‘Wat vind je ervan?’ vroeg hij.
‘Mooi,’ zei ze. ‘Maar kunnen we nou alsjeblieft weer naar huis gaan?’ Ze trok een siplip. ‘Ik wil echt héél graag thuis slapen.’ 😫

Het is goed gekomen hoor 😊. Ze slaapt als een roosje.
En het bleek van korte duur.

Plaats een reactie