Fiere Mama

‘Mama, ik wil echt niet, kunnen we nu gaan? NU?’

Ik kijk naar mijn dochter, ze ziet lijkbleek en beeft als een rietje. ‘Het is maar een intakegesprek, Lynn. Ze kijken alleen even in je mond. Denk maar aan iets leuks. Wat wil je allemaal meenemen als we op vakantie gaan?’

De jongen tegenover ons in de wachtkamer staart naar het puntje van zijn schoenen. Hij zal een jaar of veertien zijn. Ik kan niet zien of hij al een beugel heeft, hij houdt zijn lippen stijf op elkaar. Vermoedelijk kan hij mijn dochter beter geruststellen dan haar leeftijdsgenoten. Die hebben het maken van de gebitsafdrukken namelijk wat gedramatiseerd. ‘Ze zeggen dat je van het gipshappen moet kokhalzen, mam. Het spul loopt in je keel en sommige kinderen krijgen geen lucht.’ Ter ‘geruststelling’ had mijn elfjarige ook nog even gegoogeld en nog meer ‘enge’ verhalen gelezen.

Ik schrik op uit mijn gedachten als er vanachter een witte muur een medewerkster opduikt. Ze is goed beschermd; ze draagt een wit schort en een mondkapje en heeft een spatscherm voor haar gezicht. In het voorbijgaan ‘glimlachen’ haar ogen naar ons.

‘Is dàt de orthodontist?’ Paniek in haar ogen. ‘Ik durf echt niet! Beloof me dat ik niet hoef te happen.’ Er biggelt een traan over dochterliefs wang.

‘Als je echt niet wilt dan hoeft het niet,’ hoor ik mezelf geruststellend zeggen. Ik sla mijn arm om haar heen. Wat is mijn ‘grote’ meisje ineens weer klein.

Een uur later lopen we de praktijk uit. Over twee weken heeft ze weer een afspraak, deze keer voor het plaatsen van een buitenboord beugel. Dochterlief is zichtbaar opgelucht. ‘Wat zijn ze daar lief! Happen is niet eng en het liep helemaal niet in mijn keel! Had je toch gelijk, mam.’

Inderdaad. Mama’s hebben meestal gelijk. 😜