Mijn vierjarige dochter had vanmiddag geen zin om haar oudste zus bij de basisschool op te halen. Ze glom van trots toen ik zei dat ze, samen met haar tienjarige zus, mocht thuisblijven. ‘Dan pakken we stiekem chips,’ hoorde ik haar tegen haar zus fluisteren.
Nadat ze me hadden beloofd dat ze voor niemand de deur zouden openmaken en niet zouden snoepen, sprong ik op mijn fiets. Op m’n gemak reed ik naar Eindhoven, richting de basisschool. De zon scheen, de wind blies door mijn haren en uit mijn oordopjes klonk mijn favoriete muziek. Het was echt even genieten. Met de nadruk op even, want halverwege ging mijn telefoon.
‘Mama, met Nora.’ Een oorverdovend gekrijs op de achtergrond. ‘Olivia heeft parfum in haar oog gespoten.’ Ze heeft wat?! Ik kneep in mijn remmen. ‘Ze kan haar oog niet meer openen. Ik heb er een koude washand op gedaan maar ze blijft gillen.’ Onmiddellijk draaide ik om. Legde haar uit dat haar oog gespoeld moest worden en dat ze haar het beste onder de douche kon zetten. Waarna het gekrijs alleen maar toenam. ‘Ik wil mijn mamaaa!’
Met een enorme vaart en een nog groter schuldgevoel fietste ik terug.
Thuis rook ik de parfum al in de hal. Boven trof ik een bibberende kleuter met een rood, tranend oog aan. Ze schreeuwde moord en brand toen ik haar oog voorzichtig met koud water spoelde, maar even later prikte het niet meer, durfde ze haar oog weer te openen en keerde de rust terug.
‘Je weet toch dat je geen parfum mag spuiten?’ zei ik later. Ze keek schuldbewust. ‘Ik vergeet het steeds, je moet het vaker tegen me zeggen. En jij weet toch dat je mij niet alleen moet laten? Je moet voortaan ALTIJD thuis blijven!’
Het is maar te hopen dat ze dat laatste snel vergeet… 😜
Fiere Mama 
Plaats een reactie