Ben jij een meisjes of een jongens mama? Of misschien wel allebei?
Ik schijn een echte meisjesmama te zijn. Dat hoor ik tenminste regelmatig wanneer ik vertel dat ik drie dochters heb. ‘Maar wat maakt mij tot een echte meisjesmama?’ vroeg ik vanmiddag aan een collega. Dat kon ook zij niet echt benoemen. Maar ze gaf toe zelf een echte jongensmama te zijn; ze klimt met haar zoon in bomen, bouwt legoforten, houdt van ravotten en de eerste en laatste keer dat ze jurk droeg was op haar trouwdag.
Zou een meisjesmama dan het tegenovergestelde zijn van zo’n ‘echte jongensmama’?
In alle eerlijkheid zie ik mezelf nog niet met mijn dochters in een boom zitten.
Ik begrijp ook niet zo goed waarom we dat zouden doen. Ik bedoel; we lopen het risico dat we vies worden, ons bezeren en zelfs de boom kan beschadigen.
Het is toch veel leuker, en veiliger, om onder de boom te picknicken? Een vrolijk kleedje, ranja, poppen en croissantjes erbij. En voor mama een goed boek en een glaasje wijn.
Wat betreft mijn garderobe moet ik toegeven dat deze inderdaad opvallend veel jurken en rokjes en bijzonder weinig broeken telt. Om maar te zwijgen over die eerste warme rokjesdag van het jaar; daar kan ik zo naar verlangen. Weg kou, panty’s en ladders. Welkom heerlijk vrij gevoel aan mijn benen, pumps en zomerjurkjes…. Héérlijk.
Bouwen met lego vind ik voor de afwisseling best een leuke activiteit, maar als we al bouwen dan maken we voornamelijke roze huisjes en prinsessenkastelen.
En stoeien en crossen besteed ik uit aan vriendlief. Zelf ben ik meer van het knuffelen.
Wat mij vooral een echte meisjesmama maakt is het feit dat ik dochters heb. Het is een kwestie van gewenning. Aan het non-stop gekwebbel, de steeds weer verdwijnende inhoud van mijn make-up tas, de hoeveelheid nagellak op nagels, vingers en in de wasbak. De niet aan te slepen hoeveelheid pleisters omdat de dametjes weer een druppeltje bloed uit een miniscuul wondje hebben geperst. Het omgaan met de drama’s over van alles en nog wat.
Om maar te zwijgen over het gekat en de werkelijk Emmy waardige leugentjes om bestwil.
Ik kan je geruststellen en zeggen dat het went. Dat je als moeder meegroeit. En dat je ervan moet genieten omdat de tijd als zand door je vingers glipt! En dat geldt ook voor jongensmama’s onder ons ❤️
Fiere Mama 