Heb jij er ook zo’n last van?
Vanmorgen werd ik onbewust weer meegezogen in het nesteldranggevoel.
Om half negen ’s ochtends stond ik de babykamer al te schilderen.
Gisterenavond laat ergerde ik me namelijk opeens aan een beschadiging op een wandplaat. De halve nacht lag ik er wakker van en om zeven uur ’s ochtends had ik de pot verf al klaargezet zodat ik, wanneer vriendlief het pand verliet, meteen aan de slag kon gaan.
Terwijl ik de oneffenheid wit schilderde kwam ik tot de schrikbarende conclusie dat alle wandplaten en latten slechts voorzien waren van een laag grondverf.
GRONDVERF
De schrik sloeg me om het hart; de hele kamer moest voor de komst van babylief nog afgelakt worden!
Waarom was me dat nooit eerder opgevallen?
Wat had ik allemaal nodig om deze klus acuut te kunnen klaren? Sowieso meer verf, afplaktape en een ladder.
Een energieker en flexibeler lichaam was ook wenselijk, binnen enkele uren werd ik weer op school verwacht.
Ik besloot dat het essentieel was dat ik me, onder het genot van een mok thee, goed zou voorbereiden alvorens ik aan het helse karwei begon.
Toen het theewater echter begon te borrelen knelde mijn buik opeens een zenuw af waardoor ik door mijn benen zakte.
Zuchtend strompelde ik richting de bank, ging er languit op liggen en pas toen drong het tot me door; ik was echt een waggelende hormonenbom. De wanden van de babykamer zagen er van vijf centimeter afstand namelijk prima uit; ook zonder een laagje hoogglans. In een vlaag van verstandsverbijstering had ik wederom bijna toegegeven aan het allesoverheersende, overbodige nesteldrang gevoel.
De komende dagen ga ik dit gevoel dus negeren. We zijn namelijk klaar voor de komst van onze dochter. Als ze nog even wil blijven zitten is dat prima maar ik ga niet meer op de rand van het bad staan balanceren om de bovenkant van het badkamerkastje te ontdoen van stof. En ook al waait er weer zand op de ramen en zijn ze wederom bezaaid met vingerafdrukken van de dametjes, ik vertik het om mijn ramen opnieuw te lappen.
Goed is goed.
Ik ga lekker lezen, schrijven, met vriendlief en de meiden knuffelen, op visite bij vriendinnen en vooral nog proberen te genieten van mijn steeds dikker wordende buik….nu het nog kan….
Fiere Mama 